Nocne życie Warszawy - Mieszkańcy

Twoje prawa

Podstawę dla podejmowania przed właściwe służby (straż miejska, policja) interwencji na rzecz mieszkańców w przypadku uciążliwych zjawisk związanych z działalnością klubów w sąsiedztwie stanowić może art. 51 Kodeksu wykroczeń – przepis dotyczący zakłócania spokoju. Zgodnie z przyjętą w nim definicją, zakłócenie spokoju to wykroczenie polegające na zakłócaniu krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem spokoju, porządku publicznego lub spoczynku nocnego albo wywoływaniu tym samym sposobem zgorszenia w miejscu publicznym.

Pamiętajmy jednak, że w walce z uciążliwym sąsiedztwem lokali możemy, oprócz opisanej przez Koalicję procedury interwencji, korzystać również z innych środków, wynikających z obowiązujących przepisów i mogących przyczynić się do zwiększenia poziomu skuteczności naszych działań.

 1. Prawo do informacji publicznej

Mamy prawo do zadawania pytań organom władzy samorządu terytorialnego w sprawach dotyczących działalności publicznej. Zasady na jakich możemy to czynić określa Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zaś samo prawo do informacji wynika z Konstytucji. Zasada jawności oraz prawo obywateli do udziału w życiu publicznym zostały jasno i bezpośrednio określone w art. 61.

Zgodnie z art.1. ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną  rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Jawność administracji oznacza dostęp do efektów jej działalności, oparty na udostępnianiu informacji i dokumentów będących w jej posiadaniu.

Udostępnienie informacji następuje poprzez:

- udzielenie informacji na wniosek (art.10 ustawy),

- publikację informacji w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy),

-  wstęp na posiedzenia organów kolegialnych, pochodzących z powszechnych wyborów (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy),

- wyłożenie/wywieszenie informacji w miejscach ogólnie dostępnych lub zainstalowanie urządzeń, umożliwiających zapoznanie się z informacją w miejscach ogólnodostępnych (art. 11 ustawy).

Mieszkańcy mogą zatem kierować wnioski do organów władzy samorządowej (np.  Rady Miasta, Rady Dzielnicy, poszczególnych Biur i Delegatur Urzędu Miasta) o udostępnienie dokumentów dotyczących działalności klubów – umów najmu lokalu (jeśli jest właścicielem jest miasto), udzielonych koncesji na sprzedaż alkoholu i innych związanych z decyzjami władz publicznych. Mogą również brać udział posiedzeniach Rady Miasta lub Rady Dzielnicy, jak również kierować do tych organów wnioski o włączenie spraw dla nich istotnych do punktu obrad.  Warto również być aktywnych, poszukiwać informacji podawanych w BIP i uczestniczyć w konsultacjach społecznych ogłaszanych przez władze miasta.

2. Postępowanie w sprawie skarg i zażaleń

Postępowanie w sprawie skarg i zażaleń reguluje dział VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Jest rodzajem postępowania uproszczonego, mającego na celu kontrolę społeczną administracji publicznej.

Kodeks zawiera przykładowy wykaz tego, co może być przedmiotem skargi:

- zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez organ lub jego pracownika,

- naruszenie praworządności lub interesów skarżących,

- przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

 Aby zdyscyplinować organy administracyjne, ustawodawca postanowił, iż skarga  powinna zostać załatwiona bez zbędnej zwłoki, nie później jednak, niż w ciągu miesiąca. Organ, do którego wniesiono skargę, w przypadku przekroczenia terminu na jej rozpatrzenie powinien zawiadomić osobę skarżącego.

W interesie społeczeństwa leży dokonywanie kontroli i oceny funkcjonowania administracji, zaś administracja winna współpracować  ze społeczeństwem. Dlatego warto korzystać z uprawnień jakie dają nam obowiązujące przepisy i kierować do organów władzy publicznej wystąpienia jeżeli uważamy, że doszło do nieprawidłowości.

3. Odebranie koncesji na sprzedaż alkoholu

Po pierwsze należy zaznaczyć, że odebranie lokalowi rozrywkowemu koncesji nie jest proste. Budżet gminy zasilany jest z pieniędzy pochodzących z koncesji i dlatego w jego interesie nie leży jej pozbawianie. W określonych sytuacjach jednak istnieje prawdopodobieństwo cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Zgodnie z art. 18 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi cofa się koncesję w przypadku nieprzestrzegania zasad sprzedaży napojów alkoholowych, a w szczególności „sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom nieletnim, nietrzeźwym, na kredyt lub pod zastaw". Dodatkowo koncesja może zostać cofnięta jeśli w okresie 6 miesięcy powtórzyły się na najmniej dwukrotnie w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy zakłócenia porządku związane z sprzedażą alkoholu, handlu nielegalnym alkoholem, orzeczenia przez sąd zakazu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na handlu alkoholem.

4. Monitoring hałasu - pomiary

Jeśli  chcielibyśmy walczyć z hałasem na drodze sądowej musielibyśmy go fachowo zmierzyć. W jaki sposób? Otóż jak się okazuje w tej materii obowiązują liczne zasady. Próbę zmierzenia poziomu hałasu należałoby bowiem przeprowadzić zgodnie metodyką referencyjną określoną w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz.U. z 2008 r. Nr 206, poz. 1291 - załącznik numer 6).

 W Rozporządzeniu dopuszczalny poziom hałasu na terenach śródmiejskich miast powyżej 100 tys. mieszkańców został ustalony na poziomie 55 decybeli w dzień i 45 decybeli w nocy. Dopuszczalne normy hałasu wewnątrz budynków to 40 decybeli w dzień i 30 w nocy (przy zamkniętych oknach).

Zgodnie z przyjętą metodyką pomiar hałasu musi być przeprowadzony w ciągu pewnego przedziału czasu, a z osiągniętych rezultatów należy wyciągnąć średnią. W metodologii przyjęto, że pomiary powinny być dokonywane przez godzinę i dodatkowo w takiej, w czasie której hałas jest najbardziej dokuczliwy. Czyli w przypadku miejsc, w których toczy się życie nocne (np. ogródki restauracyjne, kluby nocne), nie powinna to być godzina 22.00 czy nawet 24.00, ale raczej 2.00 czy 3.00 nad ranem, gdy uczestnicy imprezy bawią się w najlepsze i wydają z siebie głośniejsze dźwięki niż w początkowej fazie zabawy. Przy mierzeniu na zewnątrz miernik poziomu dźwięku powinien być usytuowany na wysokości czterech metrów od poziomu ulicy. Pomiar z wysokości półtora czy nawet dwóch metrów nie jest miarodajny.

Mieszkańcy, którzy borykają się z problemem uciążliwego hałasu emitowanego przez lokale rozrywkę mogą przy wystąpieniu na drogę sądową powołać się na wykonane pomiary hałasu, jeśli zostaną one wykonane przez uprawnione organy np. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska.

5. Immisje

Z faktu, że nieruchomości sąsiadują ze sobą, wynikają wzajemne między nimi zależności. Aby pogodzić sprzeczne nieraz interesy sąsiadów, ustawodawca nakłada na jednych określone obowiązki i ograniczenia, przyznając innym odpowiadające tym obowiązkom uprawnienia. Przepisy zawarte w art. 144-154 Kodeksu cywilnego, dotyczące stosunków sąsiedzkich noszą nazwę prawa sąsiedzkiego.  W zasadzie odnoszą się do stosunków między właścicielami nieruchomości, ale również, choć w ograniczonym zakresie, mogą być stosowane w stosunkach między osobami, którym służy inne niż własność prawo do nieruchomości.

Przepis art. 144 k.c. dotyczy sytuacji, w której właściciel korzystający ze swej nieruchomości oddziałuje na nieruchomości sąsiednie. Nie chodzi tu tylko o bezpośrednie sąsiedztwo, oddziaływanie może dotyczyć również nieruchomości położonych w dalszej odległości. Oddziaływania, które nie polegają na wtargnięciu naruszającego na cudzą nieruchomość, lecz wynikają z działalności prowadzonej na własnej nieruchomości, określa się jako immisje.  Należy do nich niewątpliwie nadmierny hałas (immisje pośrednie).

W wyniku oddziaływania pośredniego, zakłócającego ponad przeciętną miarę korzystanie z sąsiednich nieruchomości – w naszym przypadku długotrwałego, nadmiernego hałasu emitowanego przez lokal, ich właściciele mogą żądać przywrócenia stanu zgodnego z prawem i zaniechania dalszych naruszeń - roszczenie negatoryjne (art. 222 § 2 k.c.). Jeżeli zakłócenia wywołują ponadto szkodę, to wówczas można dochodzić odszkodowania na podstawie przepisów art. 415 i następnych k.c. o czynach niedozwolonych. Ostatecznym zatem krokiem może być wystąpienie na drogę sądową – powództwo cywilne. Warto przy tym porozmawiać z sąsiadami i namówić ich do przyłączenia się do skargi. Wspólny pozew będzie miał większą siłę oddziaływania, niż indywidualna inicjatywa.

Wszystkich mieszkańców, którzy potrzebują praktycznej porady jak postępować w przypadku zakłóceń spokoju i nadmiernego hałasu w ich najbliższym otoczeniu zachęcamy do kontaktu z Koalicją „Ciszej proszę!”.